Przejdź do treści głównej
FromNine
Menu

Architektura

Polski Akt o Dostępności i usługi cyfrowe: co obowiązuje od czerwca 2025 r.

Od 28 czerwca 2025 r. handel elektroniczny, usługi bankowości detalicznej, sprzedaż biletów w transporcie pasażerskim, e-booki i inne usługi oferowane konsumentom w UE muszą być dostępne. W Polsce europejski akt o dostępności wdraża ustawa z dnia 26 kwietnia 2024 r. Które usługi są objęte przepisami, co wymagania oznaczają dla strony internetowej lub aplikacji, kto prowadzi nadzór i jak uczynić dostępność częścią wytwarzania zamiast audytu na końcu.

Autor
Redakcja FromNine
Opublikowano
Czas czytania
10 min czytania

Najważniejsze wnioski

  1. Europejski akt o dostępności stosuje się od 28 czerwca 2025 r. przez prawo krajowe, w Polsce przez Polski Akt o Dostępności (Dz.U. 2024 poz. 731). Obejmuje usługi dla konsumentów, takie jak handel elektroniczny, bankowość detaliczna, transport pasażerski i e-booki, łącznie ze stronami internetowymi i aplikacjami.
  2. Mikroprzedsiębiorstwa świadczące usługi są zwolnione. Pozostali usługodawcy muszą spełniać wymagania, opisać, jak usługa je spełnia, i udokumentować każde powołanie się na nieproporcjonalne obciążenie. Na czele systemu nadzoru rynku stoi Prezes Zarządu PFRON.
  3. Praktyczną miarą jest norma EN 301 549, która dla treści internetowych obejmuje kryteria sukcesu WCAG na poziomie AA. Warto wbudować ją w system projektowy i potok wydań, bo audyt na końcu znajduje problemy za późno.
Spis treści

Stan obecny

Europejski akt o dostępności (otwiera stronę zewnętrzną), czyli dyrektywa (UE) 2019/882, ustanawia wspólne wymagania dostępności dla wskazanych produktów i usług. Jako dyrektywa działa przez prawo krajowe: państwa członkowskie miały przyjąć przepisy do 28 czerwca 2022 r. i stosować je od 28 czerwca 2025 r. Od tej daty usługa objęta przepisami, oferowana konsumentom w UE, musi spełniać wymagania w każdym kraju, w którym jest oferowana.

Akt funkcjonuje obok dyrektywy (UE) 2016/2102 o dostępności stron internetowych i aplikacji mobilnych organów sektora publicznego, która od kilku lat obejmuje serwisy i aplikacje instytucji publicznych. W Polsce wdraża ją ustawa z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych; nadzór nad jej stosowaniem i coroczny monitoring prowadzi minister właściwy do spraw informatyzacji, a podmioty publiczne publikują deklarację dostępności i aktualizują ją do 31 marca każdego roku. Europejski akt o dostępności przenosi podobne oczekiwania na sektor prywatny, ale tylko w odniesieniu do wymienionych w nim produktów i usług.

Polski Akt o Dostępności

W Polsce dyrektywę wdraża ustawa z dnia 26 kwietnia 2024 r. o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze (otwiera stronę zewnętrzną) (Dz.U. 2024 poz. 731), nazywana Polskim Aktem o Dostępności. Stosuje się ją od 28 czerwca 2025 r. Zgodnie z art. 4 pkt 1 nie dotyczy usług oferowanych lub świadczonych przez mikroprzedsiębiorców.

System nadzoru rynku tworzą Prezes Zarządu PFRON, sektorowe organy nadzoru rynku i organy celne. Prezes Zarządu PFRON (otwiera stronę zewnętrzną) monitoruje system, nadzoruje stosowanie ustawy przez organy sektorowe i może sam skontrolować każdy produkt lub usługę (art. 43). Organy sektorowe działają w swoim zakresie (art. 38 ust. 3):

  • usługi handlu elektronicznego: minister właściwy do spraw informatyzacji;
  • usługi łączności elektronicznej, dostęp do audiowizualnych usług medialnych oraz e-booki: Prezes UKE;
  • usługi bankowości detalicznej: Rzecznik Finansowy;
  • transport pasażerski: Prezes UTK (kolej), Prezes ULC (lotnictwo), wojewódzcy inspektorzy transportu drogowego (autobusy i autokary), dyrektorzy urzędów morskich i Dyrektor Urzędu Żeglugi Śródlądowej w Bydgoszczy (transport wodny).

Każdy może zawiadomić Prezesa Zarządu PFRON, że produkt lub usługa nie spełnia wymagań dostępności (art. 67). Zawiadomienie może prowadzić do kontroli (art. 43), a kary pieniężne określa art. 73. Dla usługodawcy oznacza to, że bariera zgłoszona przez klienta może trafić bezpośrednio do organu.

Które usługi cyfrowe są objęte przepisami

Art. 2 ust. 2 dyrektywy wymienia usługi objęte przepisami, gdy są świadczone konsumentom:

  • Usługi handlu elektronicznego: usługi świadczone na odległość, przez strony internetowe i aplikacje mobilne, na żądanie konsumenta w celu zawarcia umowy konsumenckiej. W praktyce każdy sklep internetowy lub proces rezerwacji, który sprzedaje konsumentom.
  • Usługi bankowości detalicznej: umowy o kredyt, usługi płatnicze i rachunki płatnicze, pieniądz elektroniczny oraz niektóre usługi inwestycyjne dla konsumentów.
  • Elementy usług lotniczego, autobusowego, kolejowego i wodnego transportu pasażerskiego: strony internetowe, aplikacje mobilne, bilety elektroniczne i usługi biletowe, informacja o podróży, w tym w czasie rzeczywistym, oraz interaktywne terminale samoobsługowe. W transporcie miejskim, podmiejskim i regionalnym przepisy obejmują tylko terminale samoobsługowe.
  • Usługi łączności elektronicznej oraz usługi zapewniające dostęp do audiowizualnych usług medialnych, na przykład aplikacje i interfejsy dostawców usług streamingowych i telewizyjnych.
  • E-booki i specjalne oprogramowanie do nich.

Akt obejmuje też produkty, takie jak komputery i systemy operacyjne, smartfony, terminale płatnicze, bankomaty, automaty biletowe i odprawowe oraz czytniki e-booków. Przy budowie oprogramowania dla takiego sprzętu wymagania produktowe docierają do dostawcy przez klienta.

Usługi oferowane wyłącznie firmom są poza zakresem, choć wielu klientów biznesowych wymaga dziś tego samego poziomu w zamówieniach. Portal klienta, który obsługuje zarówno konsumentów, jak i firmy, jest objęty przepisami w części konsumenckiej.

Zwolnienie dla mikro­przedsię­biorstw

Mikroprzedsiębiorstwa świadczące usługi są zwolnione z wymagań dostępności dla tych usług (art. 4 ust. 5 dyrektywy, w Polsce art. 4 pkt 1 ustawy). Dyrektywa definiuje mikroprzedsiębiorstwo jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 10 osób, którego roczny obrót lub roczna suma bilansowa nie przekracza 2 mln euro. Zwolnienie dotyczy wyłącznie usług. Mała firma, która wprowadza do obrotu produkty objęte przepisami, nadal musi spełniać wymagania produktowe.

Zwolnienie dotyczy usługodawcy, a nie usługi. Gdy większa firma prowadzi sklep internetowy zbudowany przez małą agencję, sklep jest objęty przepisami.

Co wymagania oznaczają dla strony internetowej lub aplikacji

Wymagania określa załącznik I. W przypadku usług podstawą jest to, że strony internetowe, powiązane aplikacje internetowe i aplikacje mobilne są udostępniane w spójny i adekwatny sposób, tak aby były postrzegalne, funkcjonalne, zrozumiałe i solidne. Te cztery zasady pochodzą z Wytycznych dla dostępności treści internetowych (WCAG) i przekładają się na konkretne kontrole:

  • Postrzegalność: tekst alternatywny dla obrazów, napisy do filmów, wystarczający kontrast kolorów, treść, która na małym ekranie lub przy dużym powiększeniu dopasowuje się bez utraty informacji.
  • Funkcjonalność: każda funkcja działa z klawiatury, fokus jest widoczny i przesuwa się w logicznej kolejności, nikt nie utyka w oknie dialogowym, a limity czasu można wydłużyć.
  • Zrozumiałość: jasne etykiety i instrukcje, komunikaty o błędach, które mówią, co poszło nie tak i jak to naprawić, przewidywalna nawigacja.
  • Solidność: poprawna semantyka, dzięki której czytniki ekranu i inne technologie wspomagające rozpoznają każdy element sterujący, jego nazwę, rolę i stan.

Niektóre usługi mają dodatkowe wymagania. Usługi handlu elektronicznego muszą zapewnić dostępność funkcji identyfikacji, bezpieczeństwa i płatności oraz przekazywać informacje o dostępności sprzedawanych produktów, jeśli dostarcza je odpowiedzialny podmiot gospodarczy. Usługi bankowości detalicznej muszą też zapewnić dostępność metod identyfikacji, podpisów elektronicznych, zabezpieczeń i usług płatniczych oraz podawać informacje zrozumiałe bez przekraczania poziomu B2 Europejskiego systemu opisu kształcenia językowego.

Usługodawcy muszą też wyjaśnić, jak ich usługa spełnia wymagania. Załącznik V wymaga podania tych informacji w ogólnych warunkach lub równoważnym dokumencie, dostępnym w dostępnych formatach. Wiele organizacji publikuje je jako deklarację dostępności i linkuje ją ze stopki oraz z regulaminu.

Normy: EN 301 549 i WCAG

Produkty i usługi zgodne z normami zharmonizowanymi, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym, uznaje się za spełniające wymagania objęte tymi normami (art. 15). Europejską normą dostępności produktów i usług ICT jest EN 301 549. Jej wersja 3.2.1 jest normą zharmonizowaną na podstawie dyrektywy o dostępności stron internetowych sektora publicznego i w odniesieniu do treści internetowych obejmuje kryteria sukcesu WCAG 2.1 na poziomach A i AA.

Normy zharmonizowane właściwe dla europejskiego aktu o dostępności powstają na podstawie wniosku normalizacyjnego Komisji; zanim usługodawca oprze się na domniemaniu zgodności, powinien sprawdzić, do których norm opublikowano odniesienia. Tak czy inaczej, EN 301 549 jest dziś miarą, którą stosują organy, audytorzy i klienci. WCAG 2.2, rekomendacja W3C od października 2023 r., dodaje kryteria takie jak minimalny rozmiar celu i dostępne uwierzytelnianie. Budowa zgodna z WCAG 2.2 na poziomie AA obejmuje WCAG 2.1 i przygotowuje na kolejną wersję normy.

Nieproporcjo­nalne obciążenie i zasadnicza zmiana

Art. 14 dyrektywy dopuszcza dwa wyjątki. Wymaganie nie ma zastosowania w zakresie, w jakim jego spełnienie zasadniczo zmieniłoby podstawowy charakter usługi albo nałożyłoby na usługodawcę nieproporcjonalne obciążenie. Oba wyjątki są wąskie:

  • Usługodawca musi sam przeprowadzić ocenę według kryteriów z załącznika VI i ją udokumentować.
  • Usługodawca, który otrzymuje środki na poprawę dostępności z innych źródeł, nie może powołać się na nieproporcjonalne obciążenie.
  • Usługodawcy ponawiają ocenę nieproporcjonalnego obciążenia przy zmianie usługi, na wniosek organów, a w każdym razie co najmniej co pięć lat.
  • Usługodawcy, którzy korzystają z wyjątku, muszą poinformować organy nadzoru rynku zainteresowanych państw członkowskich. Mikroprzedsiębiorstwa są z tego zwolnione.

Wyjątek obejmuje konkretne wymaganie, które jest nieproporcjonalne, a nie całą usługę. Warto traktować go jako ostateczność: większość barier wynika z komponentów i treści, których naprawa niewiele kosztuje, jeśli zostaną wychwycone wcześnie.

Okresy przejściowe

Art. 32 dyrektywy przewiduje okresy przejściowe. Dwa pierwsze poniżej są obowiązkowe dla państw członkowskich, trzeci jest opcjonalny:

  • Do 28 czerwca 2030 r. usługodawcy mogą nadal świadczyć usługi z użyciem produktów, które zgodnie z prawem wykorzystywali do podobnych usług przed 28 czerwca 2025 r.
  • Umowy o świadczenie usług zawarte przed 28 czerwca 2025 r. mogą obowiązywać bez zmian do wygaśnięcia, ale nie dłużej niż pięć lat od tej daty.
  • Jeśli pozwala na to prawo krajowe, terminale samoobsługowe używane zgodnie z prawem przed 28 czerwca 2025 r. mogą pozostać w użyciu do końca okresu ekonomicznej użyteczności, ale nie dłużej niż 20 lat od oddania do użytku.

Te okresy chronią istniejący sprzęt i umowy. Nie odraczają wymagań wobec strony internetowej lub aplikacji, która jest zmieniana, uruchamiana ponownie lub oferowana nowym klientom. Dokładne przepisy przejściowe warto sprawdzić w polskiej ustawie i w prawie każdego kraju, w którym oferowana jest usługa.

Przepisy krajowe na innych rynkach

Nadzór rynku i kary są krajowe. Każde państwo członkowskie wyznacza własne organy i ustala kary, które muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Firma z Polski, która sprzedaje konsumentom w innych państwach UE, podlega także tamtejszym przepisom. Główne akty wdrażające na rynkach, na których pracujemy:

Tabela 1Wdrożenie europejskiego aktu o dostępności w sześciu innych państwach członkowskich
KrajGłówny akt wdrażający
BelgiaKilka aktów federalnych i wspólnotowych, według sektorów. Wymagania dla handlu elektronicznego i usług bankowości detalicznej dodano do kodeksu prawa gospodarczego (Code of Economic Law), z federalną służbą publiczną ds. gospodarki (FPS Economy) jako właściwym organem; łączność elektroniczna, transport i audiowizualne usługi medialne mają własne przepisy sektorowe.
HolandiaImplementatiewet toegankelijkheidsvoorschriften producten en diensten (Staatsblad 2024, 87), obowiązuje od 28 czerwca 2025 r. Zmienia między innymi Warenwet, Telecommunicatiewet, kodeks cywilny i Wet op het financieel toezicht. Organy nadzoru to między innymi ACM, AFM, Commissariaat voor de Media i ILT.
NiemcyBarrierefreiheitsstärkungsgesetz (BFSG) z 16 lipca 2021 r. wraz z rozporządzeniem wykonawczym (BFSGV). Nadzór rynku należy do krajów związkowych, które utworzyły wspólny organ w Magdeburgu, MLBF.
FrancjaLoi n° 2023-171 z 9 marca 2023 r. (art. 16), uzupełniona przez Ordonnance n° 2023-859 z 6 września 2023 r. i Décret n° 2023-931 z 9 października 2023 r.
HiszpaniaLey 11/2023 z 8 maja 2023 r., która transponuje dyrektywę razem z innymi aktami UE.
WłochyDecreto legislativo 27 maggio 2022, n. 82. AgID nadzoruje zgodność usług i wydaje wytyczne dotyczące ich dostępności.

Dostępność jako praktyka inżynierska

Większość błędów dostępności nie wynika z decyzji projektowych. To skutek komponentów zbudowanych bez semantyki, treści publikowanych bez alternatyw i widżetów zewnętrznych, których nikt nie przetestował. Dlatego audyt tuż przed uruchomieniem rozczarowuje: znajduje dziesiątki problemów, którym łatwo zapobiec i które drogo naprawiać późno. Działa traktowanie dostępności jak bezpieczeństwa, czyli jako cechy procesu wytwarzania.

  • Dostępny system projektowy. Przyciski, formularze, okna dialogowe, menu, karty i tabele danych buduje się raz, z poprawną semantyką, obsługą klawiatury i fokusu, testuje z czytnikami ekranu i używa wszędzie. Tokeny kolorów sprawdza się pod kątem kontrastu w jasnym i ciemnym motywie.
  • Definicja ukończenia, która obejmuje dostępność. Każda historyjka użytkownika ma kryteria akceptacji dla obsługi klawiaturą, etykiet i obsługi błędów, a recenzenci sprawdzają je jak każde inne wymaganie.
  • Automatyczne kontrole w potoku. Skanery oparte na regułach działają przy każdej kompilacji i blokują regresje. Znajdują tylko część problemów, takich jak brak etykiet, kontrast i niepoprawny kod, więc uzupełniają testy ręczne, ale ich nie zastępują.
  • Testy ręczne prowadzone przez osoby znające technologie wspomagające. Sama klawiatura, czytniki ekranu na komputerze i urządzeniach mobilnych, powiększenie czterokrotne i ograniczony ruch, na kluczowych ścieżkach: logowanie, wyszukiwanie, koszyk, płatność, zarządzanie kontem.
  • Testy z udziałem osób z niepełnosprawnościami na najważniejszych ścieżkach, przed wydaniem i po dużych zmianach.
  • Komponenty zewnętrzne objęte umową. Widżety płatności, dostawcy tożsamości, asystenci czatu, banery cookies, mapy i odtwarzacze wideo są częścią usługi. Warto prosić dostawców o raport zgodności z wymaganiami dostępności i testować je we własnym kontekście.
  • Treści i dokumenty. Redaktorzy uczą się pisać teksty alternatywne, nagłówki i opisy linków. Pliki PDF potrzebne klientom, takie jak umowy i faktury, są otagowane lub dostępne w alternatywnym, dostępnym formacie.

Tak budujemy oprogramowanie biznesowe i portale klienckie: kontrole dostępności działają w potoku, a każde wydanie dostarcza dowodów do deklaracji dostępności i odpowiedzi na pytania klientów i organów. To samo dotyczy rozwiązań wsparcia obsługi i portali na platformach takich jak Salesforce: platforma dostarcza dostępnych elementów, a o tym, czy wynik pozostanie dostępny, decydują własne komponenty i treści.

Praktyczny plan

  1. Mapa usług. Spis stron internetowych, aplikacji, terminali i dokumentów dla konsumentów w każdym kraju i decyzja, czy każde z nich podlega przepisom. Uzasadnienie warto zapisać, także dla usług uznanych za wyłączone.
  2. Pomiar stanu obecnego. Ocena ekspercka według EN 301 549 na kluczowych ścieżkach, połączona z automatycznym skanowaniem całego serwisu. Priorytety według wpływu na użytkowników, a nie liczby uwag.
  3. Naprawa u źródła. Najpierw poprawki w systemie projektowym i wspólnych komponentach, aby każda trafiła na wszystkie strony, które z nich korzystają.
  4. Publikacja informacji. Opis, jak usługa spełnia wymagania, w regulaminie lub deklaracji dostępności, z punktem kontaktowym do zgłaszania uwag, aktualizowany na bieżąco.
  5. Dostępność w procesie wytwarzania. Kryteria akceptacji, automatyczne kontrole, scenariusze testów ręcznych i bramka wydania dla kluczowych ścieżek.
  6. Nadzór nad dostawcami. Wymagania dostępności i dowody zapisane w umowach z agencjami, platformami i dostawcami widżetów.
  7. Udokumentowane wyjątki. Przy powołaniu się na nieproporcjonalne obciążenie: spisana ocena, informacja dla organu tam, gdzie jest wymagana, i zaplanowany przegląd.

Na co zwracać uwagę

  • Publikacja norm zharmonizowanych do europejskiego aktu o dostępności, w tym zmienionej normy EN 301 549, i odniesień do nich w Dzienniku Urzędowym.
  • Wytyczne i pierwsze działania nadzorcze Prezesa Zarządu PFRON i organów sektorowych, a także organów nadzoru rynku w innych krajach, w których oferowane są usługi.
  • Zmiany krajowych przepisów przejściowych i organów wyznaczonych dla poszczególnych sektorów, takich jak bankowość i transport.

Komisja Europejska prowadzi przegląd informacji o europejskim akcie o dostępności (otwiera stronę zewnętrzną). Warto datować każdą wewnętrzną notatkę na ten temat: praktyka krajowa wciąż się kształtuje.

Źródła

  1. EUR-Lex. Dyrektywa (UE) 2019/882 w sprawie wymogów dostępności produktów i usług (dostęp )
  2. EUR-Lex. Dyrektywa (UE) 2016/2102 w sprawie dostępności stron internetowych i mobilnych aplikacji organów sektora publicznego (dostęp )
  3. Dziennik Ustaw, serwis ELI Sejmu RP. Ustawa z dnia 26 kwietnia 2024 r. o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze (Dz.U. 2024 poz. 731) (dostęp )
  4. Officiële bekendmakingen (NL). Implementatiewet toegankelijkheidsvoorschriften producten en diensten, Staatsblad 2024, 87 (dostęp )
  5. Bundesministerium der Justiz (DE). Barrierefreiheitsstärkungsgesetz (BFSG) (dostęp )
  6. Boletín Oficial del Estado. Ley 11/2023, de 8 de mayo (transpozycja w Hiszpanii) (dostęp )
  7. Normattiva. Decreto legislativo 27 maggio 2022, n. 82 (transpozycja we Włoszech) (dostęp )
  8. W3C. Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) 2.2 (dostęp )

Usługa dla konsumentów ma stać się dostępna?

Budujemy dostępne systemy projektowe, portale i aplikacje, testujemy je z technologiami wspomagającymi i włączamy kontrole do potoku wydań, tak aby każde wydanie miało dowody zgodności. Ocena prawna pozostaje po stronie Państwa doradcy prawnego.